Wpisy

Historia Japonii od Kamakury do Heisei

Historia Japonii od Kamakury do Heisei

Japonia

W XII wieku w Japonii rozpoczął się okres panowania następujących po sobie rodów samurajów. W historii Japonii podzielono ten etap na pięć okresów. Zapoczątkowało to tym samym długi okres feudalny.

Okres Kamakury

Podczas pierwszego z nich – okresu Kamakury trwającego w latach 1185 w 1333, Japonia została dwukrotnie napadnięta przez wojska mongolskie dowodzone przez Kubiłaj-chana. Na szczęście dzięki wyspiarskiemu położeniu Japonii, oba ataki zostały odparte. Nie zmienia to jednak faktu, że wykańczające walki osłabiły kraj.

Okres Muromachi

Lata 1333-1576 zapisały się w historii jako okres Muromachi. Wtedy to w Japonii panował Go-Daigo. Jego władza nie trwała długo, ponieważ musiał się zmierzyć z rewoltą, na czele której stanął niezadowolony szogun Ashikaga. Akcja ta doprowadziła do ucieczki cesarza wysoko w góry. Od kiedy Ashikaga i jego rząd obieli władzę nad krajem, w Japonii zapanował chaos, który wkrótce doprowadził do wojny domowej.

Okres Momoyama

W latach 1576 – 1600 próbowano przywrócić spokój w Kraju Kwitnącej Wiśni. Zadania tego podjął się Nobunaga i jego następca Hideyoshi. Starali się oni zjednoczyć wrogo nastawione do siebie klany. W końcu w 1590 roku nastąpiło zjednoczenie Japonii. Kraj został doprowadzony do względnej stabilizacji.

Okres Edo

Okres Tokugawy trwał do 1867 roku. W okresie stabilizacji, stolicą kraju stało się miasto Edo, dzisiejsze Tokio. System polityczny okresu Edo opierał się na tzw. bakufu, ośrodku centralnym i autonomicznych księstwach feudalnych. Podstawą gospodarki było rolnictwo wspierane handlem.

W tym czasie formalnie Japonią zarządzali cesarze zasiadujący w Kioto, ale w praktyce sytuacja wyglądał inaczej. Władza spoczywała bowiem w rękach Tokugawy Teyasu i jego potomków. W tym okresie wydano też zakaz handlu z krajami z zachodu, aby zapobiec sprowadzaniu broni do Japonii. Za złamanie przepisu groziła nawet kara śmierci. W tym momencie rozpoczął się czas izolacji Japonii od reszty świata. Prowadzono nie tylko zakaz handlu, ale również zakaz podróżowania. Nacisk kładziono przede wszystkim na bezwzględną lojalność i posłuszeństwo. Za jej brak groziły surowe kary.

Okres Meiji

W 1868 roku, po obaleniu szogunatu, władzę w kraju przejął cesarz Meiji. Odzyskano kontrolę nad państwem i zaczęto wyprowadzać je z głębokiej izolacji. Wzorując się na europejskich krajach, zaczęto wprowadzać gospodarkę kapitalistyczną. W okresie Meiji rozpoczęła się również ekspansja terytorialna Japonii. W 1874 pod jej skrzydłami znalazł się Tajwan, a rok później w zamian za Sachalin, Rosja oddała Japonii Kuryle.

Końcówka tego okresu jest dość burzliwa. W latach 1894 – 1895 miała miejsce wojna japońsko-chińska, a w 1904-1905 rosyjsko-japońska. Po konfliktach tych znacznie wzrosły wpływy japońskie, a sam kraj, dzięki podbojom, stał się mocarstwem.

Okres Taisho

Podczas I wojny światowej Japonia stanęła po stronie aliantów, ale raczej nie angażowała się w konflikt. Reformy okresu Meiji oraz I wojna światowa przyczyniły się do szybkiego rozwoju przemysłu ciężkiego, energetycznego, włókienniczego, a co za tym idzie, również rozwoju zatrudnienia.

Okres Showa

W 1940 roku Japonia podpisała pakt z Niemcami i Włochami. W grudniu 1941 włączyła się ostro w wojnę atakiem na Pearl Harbor. Jednak gdy na Hiroszimę i Nagasaki zostały zrzucone bomby atomowe, 2 września 1945 cesarz Hirohito ogłosił bezwarunkową kapitulację. W okresie powojennym rozpoczął się gwałtowny wzrost gospodarczy.

Okres Heisei

Obecnie w Japonii trwa okres Heisei – czas panowania cesarza Akihito. Japonia rozwija handel zagraniczny. Utrzymuje stabilne stosunki z państwami Europy Zachodniej i stopniowo wchodzi na rynki Europy Wschodniej i Środkowej.

Historia Japonii od Kamakury do Heisei
4.8 (95%) 8 głosy

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *